وبعث الوليد إلى عبد اللّه بن الزّبير ، فدعاه ، فأرسل إليه ابن الزّبير : أيّها الأمير ! لا تعجل ، فإنّي لك على ما تحبّ . أنا صائر إليك إن شاء اللّه ! قال : فأبى الوليد بن عتبة ذلك وجعل يرسل إليه رسولا بعد رسول حتّى أكثر عليه من الرّسل . قال : وجعل أصحاب الوليد « 1 » بن عتبة « 1 » ينادون عبد اللّه بن الزّبير ويقولون : يا ابن الكاهليّة ! واللّه لتأتينّ الأمير ولتبايعه أو لنقتلنّك « 2 » . قال : فأقبل جعفر بن الزّبير حتّى دخل على الوليد بن عتبة ، فسلّم وقال : أصلح اللّه الأمير « 3 » كفّ عن عبد اللّه ، فإنّك قد دعوته وأنا صائر به إليك غدا إن شاء اللّه ولا تلجّ به « 4 » ومرّ أصحابك أن ينصرفوا عنه ، فإنّك لن ترى منه إلّا ما

--> - وگرنه ترا مىكشد . » همه‌روز وشب نخستين را چنين به‌سر كرد ومىگفت : « هم‌اكنون مىآيم . شتاب مكنيد تا كس پيش أمير فرستم كه رأى ودستور أو را بداند . » جعفر بن زبير ، برادر عبد اللّه كس پيش وليد فرستاد وگفت : « خدايت رحمت كند ! از عبد اللّه دست بدار كه از بسيارى فرستادگان أو را به وحشت افكنده‌اى . ان شاء اللّه فردا پيش تو مىآيد ، به فرستادگان خويش بگو از پيش ما بروند . » گويد : وليد كس فرستاد وآنها برفتند . ابن زبير در پناه شب برون شد . همراه برادر خويش جعفر بود كه سومى با آنها نبود واز بيم تعاقب از راه بزرگ دورى گرفت واز راه فرع سوى مكة رفت . صبحگاهان وليد كس فرستاد . معلوم شد ابن زبير برون شده . مروان گفت : « به خدا سوى مكة رفته . كسان از پى وى فرست . » گويد : وليد سواري از وابستگان بنى أمية را با هشتاد سوار بفرستاد كه به جستجو رفتند ؛ اما به أو دست نيافتند وبازگشتند وهمه روز تا شب به جستجوى عبد اللّه از كار حسين غافل ماندند . ودر آن اثنا كه با برادر خويش جعفر به راه مىرفت ، جعفر شعر صبرهء حنظلي را به تمثل خواند كه مضمون آن چنين است : « همه فرزندان يك مادر شبى را خواهند ديد » « كه از جمعشان جز يكى نمانده باشد » عبد اللّه گفت : « سبحان اللّه از آنچه مىشنوم ، چه منظور دارى ؟ » گفت : « به خدا برادر ، چيز ناخوشايندى را منظور ندارم . » گفت : « به خدا اين بدتر است كه اين سخن بىقصد بر زبان تو رفته باشد . » گويد : گويى اين سخن را به فال بد گرفت . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 2908 - 2909 ( 1 - 1 ) ليس في د . ( 2 ) - في د والطّبريّ 6 / 190 : ليقتلنّك ، وفي بر بغير نقط . ( 3 ) - زيد في النّسخ : و . ( 4 ) - في د وبر : عليه .